Download

Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2015

«Στην Ελλάδα έρχομαι μόνο για τον ΠΑΟΚ!»

Ο Πέτρος Αποστολίδης που αγωνίζεται στην Μαϊεντόρφερ μίλησε στο Gazzetta.gr για το πως αγάπησε τον ΠΑΟΚ από μικρός, τονίζοντας ότι μόνο για αυτόν θα ερχόταν στην Ελλάδα για να παίξει ποδόσφαιρο.


Μπορεί να γεννήθηκε στην Γερμανία, αλλά από μικρός έμαθε να αγαπάει τον ΠΑΟΚ. Ο Πέτρος Αποστολίδης μίλησε στο Gazzetta.gr για την πορεία του στο χώρο του ποδοσφαίρου, τους στόχους και το όνειρο του να αγωνιστεί στον «δικέφαλο», ο οποίος είναι η μοναδική ομάδα για την οποία θα ερχόταν στην Ελλάδα.

Για αρχή, πες μας λίγα πράγματα για εσένα...
Λοιπόν, γεννήθηκα στις 19 Ιανουαρίου του 1995 εδώ στο Αμβούργο και έχω άλλα δύο αδέλφια. Εγώ είμαι ο μεσαίος.

Η καταγωγή σου από που είναι;
Από τις Σέρρες. Απο εκεί είναι και οι δύο γονείς μου.

Παρά το γεγονός οτι γεννήθηκες και μεγάλωσες στην Γερμανία, τα μιλάς καλά τα ελληνικά...
Ναι. Πήγα και σε γερμανικό αλλά και σε ελληνικό σχολείο.

Η αγάπη για το ποδόσφαιρο πως προέκυψε;
Οι γονείς μου είναι φανατικοί με το ποδόσφαιρο. Μέχρι να γίνω 4 ετών δεν είχα καμία σχέση με τη μπάλα. Κάπου εκεί άρχισαν να με βάζουν να βλέπω αγώνες, κυρίως του ΠΑΟΚ, τον οποίο υποστηρίζουμε οικογενειακώς, αλλά και άλλων ομάδων όπως η Μπαρτσελόνα.

Ίνδαλμα ποιον είχες;
Τον Ροναλντίνιο.

Πότε άρχισες να ασχολείσαι πιο σοβαρά με το ποδόσφαιρο;
Όταν έγινα 7 ετών πήγα στην πρώτη κανονική ομάδα. Μέχρι τότε έπαιζα με τους φίλους μου. Γράφτηκα στην Χέπιτσι, στην οποία έκατσα για έξι μήνες. Όταν ήμουν πιο μικρός, άλλαζα συχνά ομάδα. Φαντάσου οτι από τότε μέχρι και τα 15, είχα παίξει σε 7 διαφορετικές.

Γιατί αυτό;
Ξεκίνησα από μικρές ομάδες. Πήγαινα και ο πατέρας μου βλέποντας οτι έχω δυνατότητες για... παραπάνω έψαχνε κάτι καλύτερο. Έτσι άλλαζα συνεχώς.

Από την μέχρι τώρα πορεία σου στον χώρο του ποδοσφαίρου, ποια στιγμή ξεχωρίζεις;
Όταν έπαιξα τον πρώτο μου αγώνα σε ανδρική ομάδα. Ήταν πέρυσι με την Μπλανκενιζε όταν αγωνίστηκα για ένα ολόκληρο 90λεπτο, τα πήγα πολύ καλά και φάνηκε οτι μπορούσα να κάνω το κάτι παραπάνω. Όλοι μου έλεγαν οτι η Oberliga δεν είναι «ταβάνι» για εμένα.

Αφού αναφέρθηκες στο πρωτάθλημα, ποια είναι τα χαρακτηριστικά του;
Οι δυνατές μονομαχίες και η ψυχολογική πίεση. Εδώ κάθε παίκτης κάνει τα πάντα για να κερδίσει. Μπορεί να σου τραβήξει την φανέλα, να προσπαθήσει να σε ρίξει για να πάρει μία μονομαχία... Αυτά στις πιο μικρές ηλικίες δεν γίνονται και για ένα παιδί που παίζει πρώτη φορά σε τέτοιο επίπεδο, είναι λιγάκι αγχωτικό καθώς τα ζει για πρώτη φορά. Σιγά σιγά όμως συνηθίζεις και μαθαίνεις να είσαι δυνατός σε όλους τους τομείς.

Σε ποια θέση παίζεις;
Κυρίως σέντερ μπακ, αλλά μπορώ να παίξω και δεξί μπακ, αλλά και αμυντικό χαφ.

Ανέκαθεν έπαιζες σε αυτή τη θέση;
Όχι, μέχρι και την Κόντρο που πήγα το καλοκαίρι του 2013 έπαιζα επιθετικός. Εκεί ο προπονητής με έβαλε πρώτη φορά αμυντικά, τα πήγα καλά και έκτοτε καθιερώθηκα σε αυτή τη θέση.

Ποια θεωρείς οτι είναι τα δυνατά αγωνιστικά χαρακτηριστικά σου;
Οι εναέριες μονομαχίες και το ένας εναντίον ενός. Μπορώ όμως να κυκλοφορήσω καλά την μπάλα, ενώ έχω και δυνατό σουτ.

Οι προσωπικοί σου στόχοι ποιοι είναι;
Να δώσω τα πάντα στο ποδόσφαιρο και να γίνω επαγγελματίας. Από μικρός αυτό ονειρευόμουν.

Ασχολείσαι με κάτι άλλο εκτός από το ποδόσφαιρο;
Σπουδάζω μηχανολογία;

Ελληνικό ποδόσφαιρο παρακολουθείς;
Ναι, φυσικά και υποστηρίζω τον ΠΑΟΚ.

Θα ερχόσουν ποτέ να παίξεις στην Ελλάδα;
Ναι αλλά μόνο για τον ΠΑΟΚ. Για άλλη ομάδα πολύ δύσκολα. Μόνο τρεις μπορούν να κρατηθούν ψηλά, ο ΠΑΟΚ, ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός. Για εμένα όμως υπάρχει μόνο ο ΠΑΟΚ.

Είναι όνειρό σου να παίξεις στον ΠΑΟΚ;
Ναι, αν και κατά κάποιο τρόπο, έστω και για λίγο, το έκανα πραγματικότητα. Πριν από 3 χρόνια είχα πάει και είχα κάνει προπονήσεις με την ομάδα Κ-20.

Τι έγινε μετά;
Έγραφα εξετάσεις εδώ στην Γερμανία και δεν μπορούσα να συνεχίσω.

Πως ένιωσες όταν φόρεσες την φανέλα του ΠΑΟΚ;
Είναι αυτό που λέμε οτι το όνειρό μου έγινε πραγματικότητα. Ήθελα πολύ να το ζήσω αυτό. Έστω και για μία προπόνηση με την ομάδα Κ-20. Τα πήγα καλά, παρά το γεγονός οτι το κλίμα στην Θεσσαλονίκη δεν έχει καμία σχέση με αυτό του Αμβούργου και θεωρώ οτι μπορώ να τα καταφέρω. Ποιος ξέρει, ίσως να γίνει στο μέλλον.

πηγή: gazzetta.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου